رباط زانو – هر انچه که لازمه در مورد رباط های زانوی خود بدانید.

رباط زانو - Knee ligament

رباط های زانو (رباط جانبی داخلی ، خارجی،ACL ،MCL)

در دو سر هر زانو 2 رباط زانو یا لیگامان وجود دارد :

رباط زانو، رباط بافت نوار مانند مستحکمی می باشد که از هر دو طرف به استخوان مفصل  وصل می باشد.

وظیفه رباط نگه داشتن مفاصل در کنار هم است رباط مانع دوری مفاصل از یکدیگرمی شوند همچنین مانع

حرکت استخوان ها به جهات مختلف می شوند و وظیفه هدایت آن ها به جهتی خاص را برعهده دارد.

وظیفه رباط نگه داشتن مفاصل در کنار هم است رباط مانع دوری مفاصل از یکدیگرمی شوند همچنین

مانع حرکت استخوان ها به جهات مختلف می شوند و وظیفه هدایت آن ها به جهتی خاص را برعهده دارد.

رباط جانبی داخلی:

این رباط زانو نواری مسطح است که به داخل استخوان ران وصل می شود و به قسمت زیرین پلاتوی داخلی

استخوان تیبیا می رسد. وظیفه رباط جانبی ممانعت از کج رفتن زانو و منحرف شدن ساق پا می باشد.

رباط جانبی خارجی:

 این رباط زانو از قسمت فوقانی به بخش خارجی کندیل بیرونی استخوان ران وصل شده و از زیربه سطح

استخوان فیبولا چسبانده می شود. این رباط  زانو مانع  کج شدن و زاویه پیدا کردن ساق پا می شودو از

منحرف شدن آن به داخل پیشگیری می کند..

رباط زانو

رباط زانو

درون زانو دو نوع رباط با نام های رباط های صلیبی یا متقاطع جلویی و پشتی وجود دارد.

رباط متقاطع یا صلیبی پیشین:

 این رباط زانو  ACL نام دارد. این رباط مقابل  PCL و میان  کندیل های داخلی و خارجی ران و

درون زانو نهفته است که از لغزیدن پلاتوی تیبیا در کندیل های ران پیشگیری می کند.

رباط متقاطع پیشین به قسمت داخلی کندیل بیرونی ران متصل می شود و از زیر

 به قسمت جلویی میانه پلاتوی تیبیا اتصال پیدا می کند.

رباط متقاطع یا صلیبی پسین: 

این رباط زانو PCL نام دارد که درخلف ACL و میان دو کندیل ران واقع شده است این رباط از لغزیدن

پلاتوی تیبیا به عقب پیشگیری می کند. رباط متقاطع یا صلیبی پسین از سطح بیرونی کندیل

درونی ران آغاز و از زیر به ناحیه پشتی میانه پلاتوی تیبیا چسبانده می شود.

این رباط ها از لغزیدن و انحراف استخوان ها درشت نی و ران یا سرخوردن آن ها پیشگیری می کنند.

رباط زانو

این رباط ها نقش موثری در عملکرد مفصل زانو ایفا می کنند.

منبع: الو دکتر

هرکدام از این رباط‌ها یا ترکیبی از آنها می‌تواند کشیده شده و یا به طور جزئی یا کلی پاره شود.

علل معمول پاره‌گی رباط زانو کشیدگی بیش از حد پا در هنگام ورزش یا آسیب‌دیدن

هنگام تمرینات مبارزه‌ای است(همانند کاراته، تکواندو،بُکس).

آسیب رباط جانبی میانی MCL

در داخل مفصل زانو قرار دارد و به شما کمک می‌کند تا مفصل زانوی خود را محکم نگه دارید.

این رباط زانو با فشار دادن، چرخاندن و ضربه‌زدن آسیب می‌بیند. اکثر آسیب‌های کوچک MCL به خودی خود و طی چند هفته

یا چند ماه جوش می‌خورد و البته از طریق استراحت کامل. اما آسیب‌های جدی اغلب نیازمند عمل جراحی هستند.

آسیب رباط جانبی میانی LCL

درست مثل MCL ، رباط جانبی کناری LCL به شما کمک می‌کند تا مفصل زانوی خود را محکم نگه دارید

اما این رباط  زانو در طرف بیرونی مفصل زانو قرار دارد. اکثر آسیب‌های کوچک LCL نیز به خودی خود طی چند هفته

یا چند ماه جوش می‌خورد، البته اگر استراحت کامل رعایت شود. اما آسیب‌های جدی نیازمند عمل جراحی می‌باشد.

معمولا با آسیب‌دیدگی LCL به رباط دیگری نیز در همان زمان آسیب می‌رسد. در اکثر حالات، آسیب‌های LCL

خطر کمتری از سایر آسیب‌های بافتهای زانو نظیر رباط‌های ضربدری دارد.

هر چند در موارد جدی رباط می‌تواند بطور جزئی یا کلی پاره شود.
ضربه به زانو یکی از علل رایج آسیب‌دیدگی LCL است اما آسیبی که چرخش سبب آن باشد

ممکن است منجر به صدمه و زیان شود. معیوب شدن LCL یکی از آسیب‌های رایج در ورزش است.
صدمه به MCL باعث شکننده شدن لبه داخلی زانو شده و در بعضی موارد نیز ممکن است منجر

به تورم شود. پاره‌گی جزئی یا کلی نیز باعث تورم و درد شدید خواهد شد.
صدمه به LCL درد و شکننده شدن را در سطح خارجی زانو به همراه دارد و ممکن است باعث تورم نیز بشود.
اگر بعد از صدمه دیدن زانویتان در تمرین، ورزش یا تصادف، تورم یا درد داشتید هر چه سریعتر به پزشک مراجعه کنید.

پزشک با خم کردن قسمت پایینی پای شما به داخل، زانوی شما را برای آسیب دیدگی LCL چک می‌کند.

اگر قسمت پایینی پای شما بطور غیرعادی به داخل خم نشد و اگر آسیب LCL هم وجود داشته باشد

بسیار جزئی خواهد بود ولی اگر پزشک بتواند قسمت پایینی پای شما بیش از معمول به داخل خم کند

ممکن است رباط زانوی شما بطور جزئی یا کلی پاره شده باشد.

تست‌های دیگری برای صدمات LCL و MCL : 

 رادیوگرافی با اشعه X 
تست MRI ( تصویر برداری با ارتعاشات مغناطیسی)

آسیب رباط جانبی میانی PCL

رباط ضربدری جلوئی ACL، از انتهای پشتی استخوان ران تا بالای جلوی استخوان ساق پا کشیده شده است

و رباط ضربدری پشتی PCL نیز از انتهای جلوی استخوان ران تا بالای پشت استخوان ساق پا کشیده شده است.

آنها طوری از روی هم عبور کرده‌اند که یک X، شکل گرفته است.
این رباط‌ها می‌توانند از راه‌های زیر آسیب ببینند:
 ایستادن ناگهانی، خصوصاً هنگام دویدن 
 تعویض مسیر هنگام دویدن، چرخیدن و یا فرود آمدن از یک ارتفاع 
 دویدن در سرازیری 
 چرخاندن زانو

 کشیدن بیش از حد مفصل زانو به راست یا چپ 
 ضربه زدن به زانو

PCL مقادیری ازACL است. پس کمتر مستعد آسیب‌دیدگی و صدمه است.

اما از سوی دیگر صدمات ACL، یکی از رایج‌‌ترین آسیب‌دیده‌گی‌های زانو در هنگام ورزش است.
وقتی شما به ACL خود صدمه می‌زنید، معمول است که صدای آشکار یک ضربه ناگهانی را بشنوید

و یا ممکن است احساس کنید که چیزی داخل زانوی شما شکسته شد و از دیگر علائم آن:
 تورم 
 زانوئی سُست که راه رفتن شما را مشگل می‌سازد 
 قفل شدن زانو در حین حرکت 
 درد و شکنندگی

در آسیب‌دیدگی PCL معمولاً صدائی را که هنگام آسیب دیدن ACL می‌شنوید به همراه ندارد،

اما سایر علایم صدمات PCL شبیه علائم صدمات ACL است.پزشک با کشیدن قسمت پایینی

پای شما به جلو، هنگامی که ران شما آرام و ساکن است زانوی شما را برای آسیب‌دیدگی ACL تست می‌کند.

اگر زانوی شما سُست به نظر رسید، معمولاً دلیل و علامتی است بر آسیب‌دیدگی ACL

برای تست کردن آسیب‌دیدگی PCL، ممکن است از شما خواسته شود تا به پشت دراز بکشید،

بعد پاهای خود را طوری بلند کنید که ران‌های شما مستقیماً به طرف بالا اشاره کنند،

همچنین زانوهای شما در یک زاویه قائمه خم شوند.

اگر قسمت پایینی پای شما به سمت زمین خم شد احتمالا PCL زانوی شما پاره شده است.

ممکن است پزشک، بطور آرام روی کاسه زانوی شما فشار وارد کند تا وجود مایع داخل

مفصل زانویتان را احساس کند خصوصاً وقتی که زانوی شما شدیداً متورم شده باشد.

 سایر راهها تشخیص اسیب دیدگی PCL

شامل :
 رادیولوژی با اشعه اشعه X 
تست MRI ( تصویر برداری با ارتعاشات مغناطیسی) 
این درمان معمولاً شامل فیزیوتراپی و یک سری تمرینهای مخصوص می‌باشد.

گاهی اوقات نیز یکی سری روشهای درمانی خیلی راحت‌تر تجویز می‌گردد.

اگر MCL تنها رباطی است که دچار آسیب‌دیدگی شده، معمولاً نیازی به عمل جراحی نیست.

اما اگر سایر رباط‌های زانوی  شما نیز آسیب دیده‌اند ممکن است مداوای شما نیازمند عمل جراحی باشد.

هر چه شما فعالتر و جوانتر باشید، شانس شما برای موفقیت‌آمیز بودن عمل جراحی بعد از آسیب‌دیدگی رباط بیشتر است.

ممکن است شما قادر باشید که همان روز بعد از عمل زانو به خانه باز گردید اما

شاید مجبور شوید به مدت یک هفته یا بیشتر از عصای زیر بغل استفاده کنید اما ورزشکاران

معمولاً ۹ماه بعد از عمل جراحی به فرم ورزشی خود باز می‌گردند.
پیشگیری
بیشتر آسیب‌ها و صدمات به رباط‌های زانو غیرقابل پیشگیری است چون برخوردهای سخت و محکم

بخشی ثابت از هر ورزشی است، مثل فوتبال و راگبی. ورزشکاران به خاطر حرکات فعال و شدیدی

مثل پریدن و چرخیدن که قسمت‌های مهم هر ورزشی هستند بیشتر در معرض خطر هستند.

برای کاهش خطر آسیب‌دیدگی رباط زانو:

 به طور مداوم و با قاعده تمرین کنید تا ترکیب خود را ثابت نگه دارید

 قبل از شروع فعالیت، با نرمش بدنتان را گرم کنید 
 زانو بند بسته و محافظ‌های مناسب بپوشید 
 از تکنیک‌های مناسب برای فعالیت خود استفاده کنید 
 کفش مناسب لایه دار به پا کنید 
روی سطوح مناسب تمرین کنید.
مداوا به وسیله کمک‌های اولیه درست در همان لحظه آسیب‌دیدگی رباط است. از دستورات RICE پیروی کنید:
 با جلوگیری از حرکت مفصل آسیب دیده، آنرا ساکن و بی حرکت قرار دهید. 
 کیسه‌های یخ یا کمپرسورهای سرد باید برای کاهش تورم زانو مورد استفاده قرار گیرند. 
 مفصل را با باندپیچی کردن (با باند قابل ارتجاع) و محافظ، فشرده نگه دارید، باند را محکم ببندید نه سفت. 
 مفصل را با نگه داشتن آن بالای قلبتان بالا ببرید خصوصاً در هنگام خواب. 
 در اولین روز آسیب‌دیدگی روی محل آسیب دیده به مدت ۱۵ دقیقه یخ بگذارید و به مدت ۱۵ دقیقه یخ را بردارید.

این عمل را چند بار و در طول روز انجام دهید. 
 دراز بکشید و زانو را در موقعیت بالا نگه دارید از خم کردن مفصل یا فشار آوردن روی آن اجتناب کنید تا درد و ورم فرو نشیند.

 یک مسکن و یا ضدالتهاب مثل آسپرین یا ایبوپروفن می‌تواند به شما کمک کند. 
اکثر رباط‌های زانو کاملاً جوش می‌خورند و یا تحرک و پویایی خود را دوباره بعد از عمل جراحی به دست می‌آورند.

هر چند ممکن است رباطی هم کاملاً جوش بخورد ولی منجر به یک ضعف طولانی در آن مفصل شود.

متاسفانه وقتی رباط شما یکبار آسیب ببیند برای آسیب‌دیدگی بعدی مستعد خواهد بود

حتی اگر شدت فعالیت این بار کمتر هم باشد.

منبع : MAGIRAN

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *